Brutalisme wordt steeds meer gewaardeerd door een breder publiek en krijgt langzaam maar zeker de erkenning die het verdient. Lange tijd vielen deze betonnen kolossen uit de wederopbouwperiode ten prooi aan de sloophamer. Tegenwoordig groeit echter het besef dat ook deze gebouwen een belangrijke cultuurhistorische waarde hebben.
Brutalistische gebouwen zijn opgetrokken uit veel beton en kenmerken zich door sculpturale vormen, een zware en massieve uitstraling en een rauw karakter. Oppervlakken zijn vaak onafgewerkt; het beton wordt niet verstopt achter verf of stucwerk, maar juist getoond zoals het is.
Internationaal is dat terug te zien in publicaties als de Atlas of Brutalist Architecture (ISBN 9781838661908), waarin 850 brutalistische gebouwen van over de hele wereld zijn opgenomen, waaronder iconische ontwerpen van Le Corbusier. Bij de bibliotheek leende ik het boekwerk BRUUT – Atlas van het Brutalisme in Nederland (ISBN 978 94 625 8537 9), een indrukwekkend boek waarin honderd brutalistische gebouwen in Nederland worden besproken. Opvallend: twee daarvan staan gewoon in Doetinchem.
